clear  

อำนาจการพยากรณ์ของเกรดและระดับเกรดชั้นพรีคลินิกกับคุณลักษณะแพทย์ของนักศึกษาแพทย์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

เจริญพร แก้วละเอียด 1 พงศ์ศักดิ์ ด่านเดชา 2
1 นักวิชาการศึกษา 2 ผู้ช่วยศาสตราจารย์นายแพทย์ ภาควิชาอายุรศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ มีวิธีการคัดเลือกนักศึกษาเพื่อเข้าศึกษาในหลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิต 4 วิธี คือ วิธีสอบตรงพื้นที่ 14 จังหวัดภาคใต้ การคัดเลือกผ่านกลุ่มสถาบันแพทยศาสตร์แห่งประเทศไทย (กสพท) โครงการผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบท และโครงการผลิตแพทย์เพื่อ 3 จังหวัดชายแดนใต้ การรับนักศึกษาที่หลากหลายมีจุดมุ่งหมายเพื่อเพิ่มโอกาสทางการศึกษา และตอบสนองต่อแนวทางการพัฒนาสังคมและชุมชนในภาคใต้ เพื่อให้แพทย์ที่สำเร็จการศึกษาสามารถนำความรู้ไปพัฒนาชุมชนและสังคมในท้องถิ่นได้มากขึ้น การผลิตแพทย์ที่สำเร็จการศึกษาได้อย่างมีคุณภาพถือเป็นสิ่งสำคัญที่สุด ดังนั้นการจัดกระบวนการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ โดยให้ผู้เรียนได้เรียนรู้จากปัญหาของผู้ป่วย มีโอกาสในการฝึกทักษะทางการแพทย์อย่างเพียงพอ รวมทั้งการจัดเตรียมสถานที่และสื่อการสอนให้พร้อมและเพียงพอ รวมทั้งระบบการประเมินผลการเรียนการสอนที่สามารถติดตามและพัฒนาศักยภาพของผู้เรียนได้อย่างเต็มที่ อำนาจการพยากรณ์ของเกรดและระดับเกรดชั้นพรีคลินิกกับคุณลักษณะแพทย์ของนักศึกษาแพทย์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์เป็นการศึกษาที่ช่วยให้เข้าใจถึงปัจจัยที่มีผลต่อคุณลักษณะแพทย์ อันจะส่งผลต่อการพิจารณาระบบการคัดเลือกนักศึกษาแพทย์ และพัฒนาระบบการเรียนการสอนต่อไป

วัตถุประสงค์ :1.เพื่อศึกษาอำนาจการพยากรณ์ของเกรดในระดับชั้นพรีคลินิกกับสัมฤทธิ์ผลการเรียนในชั้นคลินิก
2. ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างเกรดในระดับชั้นพรีคลินิกกับคุณลักษณะแพทย์
3. เปรียบเทียบผลของกลุ่มนักศึกษาแพทย์ในแต่ละรูปแบบการคัดเลือกต่อเกรดและคุณลักษณะแพทย์

วิธีการศึกษา : นำเกรดเฉลี่ยสะสมในแต่ละปีการศึกษา (2545–2549) ของนักศึกษาแพทย์จำนวน 136 คน หาค่าอำนาจการพยากรณ์ระหว่างเกรดเฉลี่ยสะสมในระดับชั้นพรีคลินิก กับผลการเรียนในระดับชั้นคลินิก โดยใช้การวิเคราะห์การถดถอย (Regression Analysis) และทำการวิเคราะห์เพื่อหาความสัมพันธ์ของระดับเกรดกับคุณลักษณะแพทย์ของนักศึกษาแพทย์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ และเปรียบเทียบอิทธิพลของกลุ่มนักศึกษาแพทย์ในแต่ละรูปแบบการคัดเลือกต่อเกรดและคุณลักษณะแพทย์

กลุ่มตัวอย่างการศึกษา : นักศึกษาแพทย์ชั้นปีที่ 1 ซึ่งได้รับการคัดเลือกเข้าศึกษาในคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ปีการศึกษา 2545 จนสำเร็จการศึกษาในปีการศึกษา 2549 จำนวน 136 คน

ตัวแปร : ในการศึกษาครั้งนี้กำหนดตัวแปรดังนี้ ตัวแปรอิสระ คือ เกรดเฉลี่ยสะสมประจำชั้นปีที่ 1 ,2,3 และระดับเกรดในชั้นพรีคลินิก ตัวแปรตามคือ เกรดเฉลี่ยสะสมประจำชั้นปีที่ 4-5 และคุณลักษณะของแพทย์

สถิติวิเคราะห์ : วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้โปแกรมสำเร็จรูปทางสถิติ SPSS version 13.0 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ประกอบด้วยการวิเคราะห์ความแปรปรวน(ANOVA) วิเคราะห์การถดถอย (Regression analysis) เพื่อหาอำนาจการพยากรณ์ของเกรดในระดับชั้นพรีคลินิก กับผลการเรียนเมื่อสำเร็จการศึกษา(เกรดสะสมชั้นปีที่ 4-5) วิเคราะห์ความสัมพันธ์ของระดับเกรดกับคุณลักษณะแพทย์ โดยใช้สถิติ Chi-square

ผลการศึกษา : เกรดสะสมเฉลี่ยในระดับชั้นพรีคลินิก สามารถพยากรณ์เกรดสะสมเฉลี่ยในระดับชั้นคลินิกของนักศึกษาแพทย์ได้ร้อยละ 38 เมื่อพิจารณาเกรดสะสมในชั้นปีที่ 1 และเกรดสะสมเฉลี่ยในระดับชั้นปีที่ 2-3 พบว่าสามารถพยากรณ์เกรดการจบการศึกษาของนักศึกษาแพทย์ได้ร้อยละ 25 ,46 ตามลำดับ เมื่อพิจารณาตามประเภทการรับนักศึกษาพบว่านักศึกษาที่มีรูปแบบการสอบเข้าด้วยวิธีสอบรวม สอบตรง โครงการแพทย์ชนบท และโครงการสำหรับผู้สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีแล้ว พบว่าเกรดสะสมเฉลี่ยในระดับชั้นพรีคลินิกสามารถพยากรณ์เกรดสะสมเฉลี่ยในระดับชั้นคลินิกของนักศึกษาแพทย์ได้ร้อยละ 59,45, 67, 68 ตามลำดับ (ภาพที่ 1-5) ความสัมพันธ์ระหว่างเกรดสะสมเฉลี่ยในระดับชั้นพรีคลินิกมีความสัมพันธ์กับคุณลักษณะแพทย์ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05(Chi-square = 44.280,df = 4 ,p =0.00) โดยนักศึกษาที่มีผลการเรียนในระดับชั้นพรีคลินิกอยู่ในระดับยอมรับได้ ระดับดี ระดับดีเยี่ยม ส่วนใหญ่ยังคงมีผลการเรียนอยู่ในระดับดังกล่าวเมื่อจบการศึกษา (ตารางที่ 1) ผลการเปรียบเทียบเกรดสะสมเฉลี่ยของนักศึกษาแพทย์ทั้งในระดับชั้นพรีคลินิกและคลินิกของนักศึกษา พบว่านักศึกษาในโครงการแพทย์ชนบทมีพัฒนาการการเรียนรู้ได้ดีกว่านักศึกษากลุ่มอื่น ๆ คือเกรดสะสมเฉลี่ยในชั้นคลินิกต่ำกว่ากลุ่มอื่น ๆ ส่วนในระดับชั้นคลินิกมีเกรดสะสมเฉลี่ยสูงกว่ากลุ่มอื่น ๆ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 (ภาพที่ 6,7)

สรุปและวิจารณ์  
  เกรดสะสมเฉลี่ยในระดับชั้นพรีคลินิกสามารถพยากรณ์เกรดสะสมเฉลี่ยในระดับชั้นคลินิกของนักศึกษาแพทย์ได้ในระดับปานกลาง โดยในกลุ่มนักศึกษาแพทย์โครงการแพทย์ชนบท และโครงการสำหรับผู้สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีแล้ว สามารถพยากรณ์ได้ถูกต้องดีที่สุด นักศึกษาที่มีเกรดสะสมเฉลี่ยในระดับชั้นพรีคลินิก อยู่ในระดับยอมรับได้ ระดับดี ระดับดีเยี่ยม สามารถมีการเรียนรู้ได้อยู่ในระดับเดิมเป็นส่วนใหญ่ นักศึกษาโครงการแพทย์ชนบทมีพัฒนาการเรียนรู้ซึ่งวัดจากเกรดสะสมเฉลี่ยได้ดีกว่ากลุ่มอื่น ๆ